می می نه نه ...

سلام گلکم.خوبی مامان؟امروز دوازده روزه که از شیر گرفتمت عزیزم.ماجرا اینه که بابا حسینی اصرار داشت که شما دیگه می می نخوری.شاید خورد و خوراکت بهتر بشه.شنبه 17 فروردین 92 با استفاده از صبر زرد عملیات رو شروع کردیم.ظهر که از سر کار اومدم بمیرم تا وسط راه پله اومده بودی منتظر ایستاده بودی.من که میدونم واسه چی اومده بودی و ذوق داشتی.خلاصه تا رسیدم صبر زرد و زدم و ...مامان فدات بشه که اینقدر بدت اومد.فکر نمیکردم اینقدر موثر باشه.عجییببب بود.تا امروز که 28 ام هست.دیگه طرفشم نیومدی.چند روز اول خیلی اذیت شدیم.هم من هم تو عزیزم.خیلی دلم سوخت و جیگرم آتیش گرفت برات. پشیمون شده بودم.ولی تحمل کردم.الانم یه کمی نق میزنی ولی خدا رو شکر خیلی بهتری.دیگه حالا شیر پاستوریزه تو شیشه میخوری.فعلا همه چیز خوبه.وقتی ازت میپرسم می می میخوای.میگی نه نه.هر از گاهی هم خودت میای و یاد آوری میکنی که می می نه نه...

حس خیلی بدی داشتم.حس میکردم دارم کوتاهی میکنم.انگار دارم بهت ظلم میکنم.خیلی تلاش کردم که باهاش کنار بیام.الان خیلی خوبی.شبا راحت میخوابی.خودت میخوابی.خوراکت هم ای.بدک نیست.نمیشه بگم خوبی.ولی بد نیستی.

خیلی دوست دارم.

دامنه لغاتت هم روز به روز بزرگ تر میشه.کلمات جدید البته با لهجه بچه گونه خودت.که خیلی شیرین تره.با هر کلمه ای که میگی همه کلی ذوق میکنن و میخوان که بازم تکرار کنی.

 خدا این روزای قشنگ رو برامون حفظ کنه.

آمین.